Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009

Εγώ, θα γράφω..

Εγώ, θα γράφω..
Είναι ένα όπλο, μια άμυνα, είναι εκτόνωση, είναι η συντροφιά μου.. Τώρα, ίσως, θα τα βλέπουν κι άλλοι.. Δεν με νοιάζει, εγώ θα γράφω..
Είναι κάτι στιγμές, που νιώθω ότι ο κόσμος όλος είναι δικός μου.. Και είναι και κάτι άλλες, που νιώθω πως δεν έχω τίποτα απ' αυτόν τον κόσμο..
Ίσως γιατί σε έχω και δεν σε έχω... Ίσως γιατί με έχεις και δεν με έχεις.. Αυτά τα δυό, πάνε μαζί.. Πάμε και μεις μαζί τους, μονάκριβη αγαπημένη μου, και όπου βγει.. σε θάλασσες φουρτουνιασμένες, σε ουρανούς σκοτεινούς, σε κάμπους μαραμένους, σε δέντρα καμμένα.. Πάμε αγαπημένη μου και πού ξέρεις, μπορεί να γαληνέψουμε ΕΜΕΙΣ τις θάλασσες, μπορεί να φωτίσουμε ΕΜΕΙΣ τους ουρανούς, μπορεί να ανθίσουμε ΕΜΕΙΣ τους κάμπους, να ζωντανέψουμε ΕΜΕΙΣ τα δέντρα..
Ώσπου να 'ρθουν οι στιγμές που λαχταράμε, ώσπου να 'ρθει η ζωή που ευχόμαστε, ώσπου να 'ρθω κοντά σου και να μη φεύγω, εγώ, θα ονειρεύομαι, εγώ θα ελπίζω, εγώ θα κλαίω και θα γελώ παλεύοντας στον κόσμο μου να'ρθω κοντά σου.. κι ότι κι αν γίνει, καλή μου, εγώ θα γράφω..

4 σχόλια:

(¯`•., Ζωή ¸.•´¯) είπε...

Να συνεχίσεις να γράφεις για σένα και μόνο για σένα.
Καλή συνέχεια.

Σήσση... το καλητεχνικό μου είπε...

ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΎΕΣΑΙ για σένα ότι μπορείς να κάνεις χωρίς εμένα και τότε σίγουρα θα έρθω...
Ούτως ή άλλως είμαστε μαζί.

ΘΕΛΩ είπε...

(Zωή) Σε ευχαριστώ πολύ..Σε ότι γράφω, εγώ θα είμαι..

ΘΕΛΩ είπε...

(Σήσση) Πολύ γλυκό.. Να είσαι καλά.